"Ήμουνα ρωμαιοκαθολική και έγινα ορθόδοξη"

          Γεννήθηκα το 1961 από προτεστάντες γονείς σε μία πόλη της νότιας Γερμανίας. Ζούσαμε σε ένα προάστιο, το οποίο ήταν παλαιότερα ένα αυτόνομο χωριό και αργότερα ενσωματώθηκε σε δήμο. Εκεί υπήρχε μόνο μία ρωμαιοκαθολική οικογένεια, ενώ όλοι οι υπόλοιποι κάτοικοι ήταν προτεστάντες.

Το «Μετα-εκτρωτικό Σύνδρομο»

Αν καθίσει κανείς σε ένα θάλαμο αναμονής χει­ρουργείου έκτρωσης θα δει στις αντιδράσεις των γυναι­κών σημάδια που μαρτυρούν τον βαθύ εσωτερικό τους πόνο. Οι αντιδράσεις αυτές μοιράζονται ανάμεσα στον θυμό και την θλίψη. Έτσι, όπως αναφέρεται στην διε­θνή βιβλιογραφία, κάποιες γυναίκες θα εκδηλώσουν άρ­νηση, (αμυντικός μηχανισμός που στηρίζεται στο συναί­σθημα του θυμού), ενώ κάποιες άλλες θα αποχαιρετούν σπαρακτικά το αγέννητο παιδί τους εκδηλώνοντας την θλίψη τους. Οι μεν γυναίκες με άρνηση λένε στον εαυτό τους «...θα περάσει, δεν θα το σκέφτομαι, δεν μπορούσα να κάνω αλλιώς...», οι δε γυναίκες με θλίψη λένε στο α­γέννητο μωρό τους «...η μαμά δεν μπορούσε να κάνει αλλιώς, εύχομαι να μπορούσες να γεννηθείς...».

Η ώρα της έκτρωσης, σαν σημείο μηδέν, θα τραυμα­τίσει τον εσωτερικό τους κόσμο και τα σημάδια του τραύματος θα είναι εμφανή στο σώμα, τα συναισθήματα και τις συμπεριφορές τους. Σημάδια όμως, που δυστυχώς περνούν απαρατήρητα στους πολλούς (ιδιαίτερα τα ψυ­χικά), ακόμα και στις ίδιες που θα ψάξουν να βρουν άλ­λες αιτίες για αυτά, όπως κάνουν συνήθως τα άτομα με ε­νοχές που δεν θέλουν να αντιμετωπίσουν.

Τα ψυχικά σημάδια της έκτρωσης είναι πιο πολύ­πλοκα και ακολουθούν δρομολόγια που θυμίζουν πέν­θος. Ενώ το αρχικό συναίσθημα είναι αυτό της ανακού­φισης, δυστυχώς ακολουθείται από ένα «συναισθηματι­κό μούδιασμα» που είναι βασικό χαρακτηριστικό πέν­θους, το οποίο στις οκτώ εβδομάδες από την έκτρωση α­κολουθείται από συμπτώματα διαταραχής ύπνου, διατρο­φής, σεξουαλικής δυσλειτουργίας κ.ά. Πολλές από τις γυναίκες περνούν σε ένα δυσκολότερο στάδιο, που ανα­φέρουν συμπτώματα κατάθλιψης όπως, έλλειψη ενδιαφέροντος για ζωή, ατονία, βαθιά θλίψη, εκρήξεις θυμού και κλάματος χωρίς εμφανή εξωτερικό λόγο. Μερικές εκδηλώνουν και αυτοκτονικό ιδεασμό.

Όπως ποικίλλουν τα συμπτώματα του "μετεκτρωτικού συνδρόμου", ανάλογα με την οικογενειακή, ψυχολογική, ηλικιακή κατάσταση της γυναίκας, έτσι ακριβώς ποικίλλει και ο τρόπος έκφρασης και ο τρόπος έκφρασης και ο χρόνος εμφάνισής τους σε κάθε περίπτωση.

Βασιλική Σφυρή,
Ψυχολόγος
Από το βιβλίο, "Εγώ, το αγέννητο παιδί", το οποίο
διανέμεται δωρεάν από την Αγκαλιά, σελίδα 16, έκδοση 2010

http://www.impantokratoros.gr/meta_ektrotiko_syndromo.el.aspx

Το λαϊφστάιλ θρηνεί στο Μεταγωγών

Άλλος με χειροπέδες προφυλακισμένος για χρέη προς το Δημόσιο, άλλος πουλάει το σπίτι του για να μην πάει φυλακή, άλλος λουφάζει και περιμένει τη σειρά του. Το λαϊφστάιλ πέθανε, λένε.

Απόγνωση, αποθάρρυνση και θάρρος (μέρος Β')

                                           γέροντος Ιωσήφ του Ησυχαστή

Και έτσι πρέπει. Διότι στην πραγματικότητα το γεγονός είναι ένα. Κάνει κάποιος μια έρευνα στον εαυτό του την ώρα που εγλίστρησε και έπεσε και συνετρίβη σταματά μια στιγμή και λέει· - Καλά, τώρα εγώ αρνήθηκα τον Θεό; 

Ελεημοσύνη (κατά το γέροντα Παΐσιο)

- Γέροντα υπάρχουν χριστιανοί που έχουν 4-5 σπίτια, και άλλοι άνθρωποι δεν έχουν που να μείνουν...επιτρέπεται αυτό; Δεν είναι αυτό αμαρτία; Πόσα υλικά αγαθά επιτρέπεται να κατέχουμε;