Στέλιος Κυριακίδης ο άγνωστος ήρωας...

Γεννήθηκε στην Πάφο στις 4 Μαϊου του 1910. Ήταν φτωχόπαιδο και κάποια στιγμή ξεκίνησε τον αθλητισμό στην Λεμεσό. Του άρεσε να τρέχει από πιτσιρίκι. Κατάφερε, μάλιστα, να πάρει μέρος ως δρομέας με την ελληνική εθνική ομάδα στους ολυμπιακούς αγώνες του 1936!

Σκέψεις...

Και όλοι, ξαφνικά, είναι φιλελεύθεροι και αγαπούν το συνάνθρωπο λαθρομετανάστη...και όχι μόνο! Κοροϊδεύουν, όμως, τον Έλληνα Ορθόδοξο Χριστιανό που πάει στην εκκλησία και προσπαθεί να ζει για το Θεό. Και όταν θα έρθει ο γείτονας να ζητήσει βοήθεια, δε θα ξεβολευτούν για να τον εκυπηρετήσουν... "Έλα, μωρέ, τώρα.... Δε βαριέσαι... Θα τον βοηθήσει κάποιος άλλος....". Και αν τους "κάτσει", θα του κλέψουν και το μισό τετραγωνικό μέτρο, γιατί η εφορία δε θα τους πιάσει... Θα πουλήσουν τον κολλητό τους για το συμφέρον τους, είτε ευκαιριακό είτε μόνιμο.
Στα χαμένα όλοι περπατούν.... Δεν ξέρουν τι πρεσβεύουν... Σκόρπιες ιδέες από το δίπλα και τον παραδίπλα (από το παλιοκούτι), έχουν δημιουργήσει προσωπικότητες με κριτική ικανότητα και ανεβάζουν και κατεβάζουν κυβερνήσεις ίδιες με αυτούς!
Αυτή είναι η μοίρα σου Έλληνα;! Δεν είναι αυτές οι ρίζες σου! Έχασες τις αξίες σου! Τα ιδεώδη σου...

Θ.Η

Εκδήλωση μνήμης για τη γενοκτονία των Ποντίων στο Κιλκίς

Η καλύτερη συναυλία της ΚΟΘ που άκουσα...

Και όπως όλες τις ωραίες μέρες που παίζει ο δάσκαλος με την ΚΟΘ, αποφασίζω να παω να την παρακολουθήσω. Μετά από τη νίλα που έφαγαν με το ΜΜΘ και το θέατρο, η ΚΟΘ επιτέλους επιστρέφει στο Μέγαρο.

-Τι θα παίξουν;

Ήμουνα Ρωμαιοκαθολική και έγινα Ορθόδοξη (μέρος Δ' )

Με αυτά τα λόγια λοιπόν εκδιώχτηκα για άλλη μια φορά. Και τώρα προς τα πού; Ήμουν πραγματικά απογοητευμένη. Κανείς δεν μπορούσε να μου δώσει μία εξήγηση για αυτά τα λόγια ή μία προοπτική. Μα ήθελα μόνο ένα πράγμα: Να ακολουθήσω τον Ιησού Χριστό, να του αφιερώσω τη ζωή μου.